ان قدر با اتش دل، ساختیم تا سوختیم
بی تو ای ارام جانِ، یا ساختم یا سوختم
سرد مهری بین،که کس بر اتشم ابی نزد
گرچه همچون برق از گرمی سرا پاسوختم
سوختم اما نه چون شمع طرب در بین جمع
لاله ام، کز داغ تنهایی به صحرا سوختم
همچو ان شمعی که افروزند پیش افتاب
سوختم در پیش مه رویان و بی جا سوختم
سوختم از اتش دل،در میان موج اشک
شور بختی بین،که در اغوش دریا سوختم
شمع و گل هم هر کدام از شعله ای در اتشند
در میان پاکبازان، من نه تنها سوختم
جان پاک من"رهی"خورشید عالمتاب بود
رفتم و از ماتم خود، عالمی را سوختم
نداند رسم یاری، بی وفا یاری که من دارم
به ازار دلم کوشد، دلازاری که من دارم
وگر دل را به صد خواری، رهانم از گرفتاری
دلازاری دگر جوید، دلِ زاری که من دارم
به خاک من نیفتد، سایه سرو بلند او
ببین کوتاهی بختِ نگونساری که من دارم
گهی خاری کشم از پا، گهی دستی زنم بر سر
به کوی دلفریبان، این بود کاری که من دارم
دل رنجور من از سینه هر دم می رود سویی
ز بسترمی گریزد طفل بیماری که من دارم
ز پند همنشین، درد جگر سوزم فزون تر شد
هلاکم می کند اخر، پرستاری که من دارم
"رهی"ان مه به سوی من به چشم دیگران بیند
نداند قیمت یوسف، خریداری که من دارم
برای اینکه بدانیدده سال چقدر ارزش دارداز یک سالخورده بپرسید.
برای اینکه بدانیدچهارسال چقدر ارزش دارداز یک فارغ التحصیل دانشگاه بپرسید.
برای اینکه بدانیدیک سال چقدر ارزش دارداز یک دانش آموز دوره دبیرستان بپرسید.
برای اینکه بدانیدنه ماه چقدر ارزش دارداز مادری که نوزاد سالمی بدنیا آورده بپرسید.
برای اینکه بدانیدیک ماه چقدر ارزش دارداز مادری که نوزاد نارس بدنیا آورده بپرسید.
برای اینکه بدانیدیک هفته چقدر ارزش دارداز سردبیر یک هفته نامه بپرسید.
برای اینکه بدانیدیک ساعت چقدر ارزش دارداز دوستی که منتظرش گذاشته اید بپرسید.
برای اینکه بدانیدیک دقیقه چقدر ارزش دارداز کسیکه از هواپیما یا قطار جا مانده بپرسید.
برای اینکه بدانیدیک ثانیه چقدر ارزش دارداز کسیکه از تصادف جان سالم بدر برده بپرسید.
برای اینکه بدانیدیک هزارم ثانیه چقدر ارزش دارداز کسیکه مدال المپیک گرفته بپرسید.
زمان منتظرکسی نمیماند هرلحظه ای که در اختیار دارید گنج است
این گنج برای شما پرارزش تر میشود
وقتیکه اوقات خوش خود رابا کسانیکه دوستشان دارید تقسیم کنید
همواره بیاد داشته باشید که
شکست چیزی جز دست کشیدن از تلاش نیست.
بیهوده چه می بندم در مستی و هوشیاری
زنجیر نگاهم را بر ساعت دیواری
این هر دو سیه رو را گرعقربه می نامی
یک لحظه به رقص اوربرصفحه زنگاری
وامانده ز پوییدن بنشسته به پاییدن
چون پای گرفتاران دردام گرفتاری
یخ بسته زمان گویی چون اب زمستانی
وا مانده ز لغزیدن ان ایینه جاری
گوش است وصدایی نه چشم است وصفایی نه
جز ناله ناکامی جز ایه بیزاری
این پرده خاموشی این گرد فراموشی
چون عایق سربی شد سرپوش تبهکاری
در خواب گران خلقی پویان ودوان هر سو
روح همگی اما بازیچه بیماری
در پیله ابریشم موجود نحیفی را
مرگ از پی خواب امد بی لحظه بیداری
رگهای زمان گویی از گردش خون خالیست
دل از تپش افتاده در ساعت دیواری
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
نوشته های پیشین
فروردین 1387
بهمن 1386
آبان 1386
شوک
شهاب
شیراز ولنتاین(تیر خلاص)
دارم از تو مینویسم
عاشقه خدا
قلب شیشه ای
قالب هاي مژگان
